Προμελισ

Προτυπα Μελλισοκομεια

 

 

«Ολιστική Αφάρμακη Μελισσοκομία»™

Η «Ολιστική Αφάρμακη Μελισσοκομία», θεμελιώθηκε, διατυπώθηκε και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον Μελισσοκόμο ερευνητή Μανόλη Δερμάτη και αποτελεί πνευματικό έργο του δημιουργού της. Προστατεύεται δε από τον νόμο 2121/93 περί πνευματικής ιδιοκτησίας και απαγορεύεται ρητά κάθε είδους αντιγραφή ή αναπαραγωγή ολόκληρου του έργου ή τμήματος αυτού, χωρίς την έγγραφη άδεια του δημιουργού του. Αντίθετα η εφαρμογή της μεθόδου παραμένει ανοιχτή και μπορεί να εφαρμοστεί ελεύθερα από όποιον συνάδελφο μελισσοκόμο το επιθυμήσει.

 Οι όροι "Ολισμός" (Holism) και "Ολιστικός" (Holistic) προέρχονται από την ελληνική λέξη "Ολον". Στην εποχή μας, ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Jan Christian Smuts στα 1926 που διατύπωσε την άποψη πως: «οι ζωντανοί οργανισμοί είναι οντότητες μεγαλύτερες και διαφορετικές από το άθροισμα των μερών τους»

 Δανειζόμενοι τον όρο και προσαρμόζοντας αυτόν στην μελισσοκομική εκδοχή του, θεμελιώσαμε την «Ολιστική Αφάρμακη Μελισσοκομία» η οποία δέχεται ότι: «το μελίσσι είναι οντότητα πιο σύνθετη και διαφορετικών διαστάσεων από το άθροισμα των μερών του» ή αλλιώς ότι: «το μελίσσι είναι οντότητα σύνθετη και μπορούμε να προσεγγίσουμε τις πραγματικές του διαστάσεις μόνο αν συνυπολογίσουμε ‘ολιστικά’ τις επί μέρους παραμέτρους της ύπαρξής του».

Υπό αυτή την έννοια, οι διάφορες φάσεις ανάπτυξης του, η φυσική του κατάσταση και η υγεία του, καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργεί, είναι μεγέθη αλληλοεξαρτώμενα και σαν τέτοια θα πρέπει να προσεγγίζονται. Εν κατακλείδι δηλαδή, η Ο.Α.Μ. χαρακτηρίζεται από την επιλογή να προσεγγίσουμε τον οργανισμό που λέγεται μελίσσι, συγχρόνως και συνολικά σε όλα του τα επίπεδα· να δούμε συγχρόνως την φάση της ανάπτυξής του, τη φάση της παραγωγικής του διαδικασίας, μα και την κατάσταση της υγείας του.

 Οι μέχρι σήμερα μέθοδοι μελισσοκομίας που έχουν αναπτυχθεί και εφαρμόζονται, αντιμετωπίζουν αποσπασματικά και ξεχωριστά το τρίπτυχο «ανάπτυξη – παραγωγική διαδικασία – υγεία» του μελισσιού, υπό την έννοια ότι ξεχωρίζουν τα δυο πρώτα από την τελευταία, την οποία όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν σε συνδυασμό και δια μέσου των δυο πρώτων, αλλά επί πλέον την θεωρούν μια επί πλέον αγγαρεία! Με άλλα λόγια θεωρούν την καλή υγεία του μελισσιού σαν ένα αναγκαίο γεγονός ή για να το πούμε διαφορετικά, τις ασθένειες του σαν ένα αναγκαίο κακό, που πρέπει να αντιμετωπίσουν ξεχωριστά από τη διαδικασία της ανάπτυξης και της παραγωγικής του διαδικασίας και όχι δια μέσου αυτών! Αυτό φυσικά το κάνουν με φαρμακευτικά - χημικά σκευάσματα ή άλλου είδους ηπιότερες και λιγότερο τοξικές ουσίες, επιβαρύνοντας με αυτές περισσότερο ή λιγότερο το μέλι αλλά και τα άλλα προϊόντα της μέλισσας, αφού οι μέχρι σήμερα προτεινόμενες βιοτεχνικές μέθοδοι, είτε δεν είναι πρακτικές, είτε δεν αρκούν από μόνες τους για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

Αντίθετα, η Ο.Α.Μ. επιχειρεί να εξασφαλίσει την καλή υγεία του μελισσιού χωρίς φάρμακα, αλλα σε συνδυασμό και δια μέσου του τρόπου της ανάπτυξης και της παραγωγικής του διαδικασίας. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι η παραγωγή μελισσοκομικών προϊόντων κρυστάλλινης καθαρότητας (EXTRA VIRGIN / FREE-DRUG).

Και επειδή η κύρια και βασική ασθένεια που αντιμετωπίζει ένα μελίσσι, και για την οποία πρέπει να γίνεται προληπτικά και συστηματικά η αντιμετώπισή της, είναι η βαρρόα, την ασθένεια αυτή η Ο.Α.Μ. την αντιμετωπίζει «αφάρμακα», δηλαδή χωρίς την χρήση κανενός απολύτως φάρμακου ή άλλου παρασκευάσματος, παρά μόνο με καθαρά βιοτεχνικό τρόπο, μέσα από συγκεκριμένους χειρισμούς ανάπτυξης και παραγωγικής εκμετάλλευσης, και με την βοήθεια της ειδικής σχεδίασης «Ενεργειακής Κυψέλης Μελισσών»®.

Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι η παραγωγή μελιού και λοιπών μελισσοκομικών προϊόντων απόλυτης καθαρότητας, με τη προϋπόθεση φυσικά πως δεν υπάρχει κοντά στο μελισσοκομείο κάποιος εξωγενής παράγοντας επιβάρυνσης, όπως εργοστάσια, καλλιέργειες που ραντίζονται κ.λ.π. 

 

Αναλυτική περιγραφή της μεθόδου "Ολιστική Αφάρμακη Μελισσοκομία"

Η μέθοδος της Ο.Α.Μ., συνίσταται στα εξής:

Διαχειμάζουμε το μελίσσι (Α) μέσα σε μια «Ενεργειακή Βιοκλιματιζόμενη Κυψέλη» σε απάνεμο και χωρίς υγρασία τόπο, με έναν καλό προσανατολισμό, όπως Ανατολικά έως Νοτιοανατολικά ή Δυτικά έως Νοτιοδυτικά και με όλες τις φθινοπωρινές του συλλογές. (σχήμα 1)

Στις αρχές Ιανουαρίου τροφοδοτούμε διεγερτικά το μελίσσι αυτό (Α) με στερεά τροφή, όπως ζαχαροζύμαρο. Η τροφοδότηση συνεχίζεται έως το τέλος Φεβρουαρίου και η συχνότητα της αλλά και το μέγεθος της εξαρτάται πάντα από τις καιρικές συνθήκες και τις υπάρχουσες ανθοφορίες. Στόχος μας είναι το μελίσσι αυτό να αναπτυχθεί σχετικά νωρίς και μέχρι τις αρχές του Μαρτίου να έχει αποκτήσει πληθυσμό τουλάχιστον εννέα πλαισίων, ενώ ο γόνος του να καταλαμβάνει τουλάχιστον πέντε πλαίσια.

Στις αρχές Μαρτίου, τοποθετούμε δίπλα στο μελίσσι μια άδεια Ενεργειακή Κυψέλη στην οποία βάζουμε τα μισά πλαίσια γόνου (έστω ότι είναι πέντε, οπότε βάζουμε τα δύο ή τα τρία), τα μισά πλαίσια μελιού και τα μισά πλαίσια γύρης μαζί με τις μέλισσές που βρίσκονται πάνω σε αυτά. Με άλλα λόγια μοιράζουμε το αρχικό μελίσσι (Α) σε δύο ίσα μέρη (πέντε πλαίσια το καθένα), έχοντας πλέον δυο μελίσσια, το (Α1) και το (Α2) χωρίς να αναζητήσουμε τη Βασίλισσα, η οποία μετά το χωρισμό του αρχικού μελισσιού (Α), μπορεί να βρεθεί ή στο (Α1) ή στο (Α2). Έτσι έχουμε ένα μελίσσι με Βασίλισσα και ένα μελίσσι ορφανό το οποίο ακολουθώντας τη φυσική διαδικασία θα φτιάξει βασιλικά κελιά προκειμένου να δημιουργήσει από μόνο του μια νέα βασίλισσα (σχήμα 2).

Σε τρεις μέρες ανοίγουμε τα δυο μελίσσια (Α1) και (Α2), όπου διαπιστώνουμε πιο από τα δυο έχει βασίλισσα και πιο έχει φτιάξει βασιλικά κελιά και άρα είναι το ορφανό. Κατ αρχάς χαλάμε επιμελώς όλα τα βασιλικά κελιά του τελευταίου. Αν ήταν αυτό στο οποίο κατά το χωρισμό είχαμε βάλει δυο πλαίσια με γόνο, παίρνουμε δύο ακόμα πλαίσια με πολύ φρέσκο γόνο από το άλλο και τα τοποθετούμε στη μέση των αρχικών πλαισίων γόνου αυτού. Αν ήταν αυτό που του είχαμε βάλει τα τρία πλαίσια με γόνο, του βάζουμε μόνο ένα με φρέσκο γόνο, πάντα ενδιάμεσα των άλλων. Και στις δυο αυτές περιπτώσεις τινάζουμε στη μητρική κυψέλη τις μέλισσες που υπάρχουν πάνω στα πλαίσια. Με το τρόπο αυτό τα δυο μελίσσια μας (Α1) και (Α2), έχουν τώρα πια το μεν ένα, έστω το (Α1), τη Βασίλισσα του και τέσσερα πλαίσια εκ των οποίων μόνο το ένα έχει γόνο και τα άλλα είναι προμήθειες. Έχει επίσης και τις μισές περίπου οικιακές μέλισσες. Το δε άλλο, το (Α2), που δεν έχει βασίλισσα, έχει έξι πλαίσια εκ των οποίων τα τέσσερα με γόνο και τα δυο με προμήθειες και φυσικά τον υπόλοιπο μισό πληθυσμό των εσωτερικών μελισσών.

Στην συνέχεια μεταφέρουμε το μελίσσι που έχει βασίλισσα μια θέση πίσω, (σχήμα 3). Με το τρόπο αυτό μοιράζουμε περίπου στη μέση και τον πληθυσμό των συλλεκτριών (εξωτερικών) μελισσών.

Σε ενέα μέρες, από το χάλασμα των Βασιλικών κελιών, τοποθετούμε μια ακόμα άδεια Ενεργειακή Κυψέλη (Α3), δίπλα στην ορφανή (Α2), και μεταφέρουμε τα μισά πλαίσια της τελευταίας μέσα σε αυτή. Δηλαδή της μεταφέρουμε δυο πλαίσια με γόνο και ένα πλαίσιο με προμήθειες. Στην ίδια κατάσταση παραμένει φυσικά και η (Α2). Θα πρέπει να προσέξουμε ώστε στο ένα τουλάχιστον από τα δυο πλαίσια γόνου που έχουν οι παραφυάδες αυτές να υπάρχουν βασιλικά κελιά. Στη συνέχεια τοποθετούμε τη νέα κυψέλη (Α3) στη θέση της (Α1) και αυτή μια θέση ακόμα πιο πίσω, σε διάταξη «φάλαγγας» (σχήμα 4).

Με τον τρόπο αυτό ξαναμοιράζουμε ισορροπημένα τις συλλέκτριες και στα τρία μελίσσια. Αν παρατηρήσουμε πως το μητρικό μελίσσι Α1 δέχεται εμφανώς περισσότερες συλλέκτριες από τα άλλα δύο Α2 και Α3, το απομακρύνουμε ακόμα μια θέση πιο πίσω. Όταν αργότερα, σε ένα μήνα περίπου, οι δυο παραφυάδες μας Α2 και Α3 θα έχουν αποκτήσει γονιμοποιημένες Μάνες, και κρίνουμε πως κάποια από αυτές έχει μείνει πολύ πίσω σε πληθυσμό, της αλλάζουμε και πάλι θέση με τη μητρική κυψέλης Α1, παίζοντας έτσι αυτή το ρόλο του «μπαλαντέρ» , στην εξίσωση της δύναμης των δυο παραφυάδων.

Θα πρέπει να προσέξουμε ώστε τα πλαίσια με τους γόνους και των τριών αυτών μελισσιών να βρίσκονται πάντα προς την προσήλια (νότια) πλευρά της Ενεργειακής Κυψέλης, για να ωφεληθούν τα μελίσσια από την θερμική απόδοση αυτής της πλευράς, ενώ συγχρόνως τοποθετούμε στη βόρεια πλευρά και τα δυο κινητά πλαίσια μεταβολής πάχους της Ε.Κ.Μ. (βλέπε σχετική περιγραφή λειτουργίας της).

Αυτός ακριβώς ο χειρισμός είναι που μας εξασφαλίζει την επιβίωση και έγκαιρη ανάπτυξη των μικρών μας μελισσιών, ακόμα και αν η άνοιξη δείξει τον κακό εαυτό της.

 

[Ένας εναλλακτικός χειρισμός που προτείνεται, μέχρι αυτό το σημείο, είναι να γίνει ο αρχικός χωρισμός του μελισσιού με κάθετο διάφραγμα, μέσα στην αρχική κυψέλη, οπότε για να χωρέσουν τα 10 πλαίσια κηρήθρας, θα πρέπει να αφαιρεθεί το ένα (θα παραμείνει το άλλο) πλαίσιο μεταβολής πάχους (ΠΜΠ) από την βορινή πλευρά, προκειμένου να χωρέσει το κάθετο χώρισμα, το οποίο θα πρέπει να εξασφαλίζει την μελισσοστεγανώτητα των δυο τμημάτων, σε συνεργασία με ένα βασιλικό διάφραγμα που θα τοποθετήσουμε στο πάνω μέρος της κυψέλης, μεταξύ σώματος και καπακιού. Το χώρισμα αυτό θα πρέπει να είναι από λεπτό κόντρα πλακέ θαλάσσης (συνίσταται το 6 χιλ.) για να επιτρέπει την μετάδοση της θερμότητας από το ένα μέρος της κυψέλης στο άλλο. ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα πλαίσια μεταβολής πάχους (ΠΜΠ) της Ενεργειακής Κυψέλης δεν κάνουν γι αυτή τη δουλειά, λόγω των θερμομονωτικών ιδιοτήτων που έχουν.

Σε τρεις μέρες επιθεωρούμε, εντοπίζουμε το ορφανό μέρος, χαλάμε τα βασιλικά κελιά και κάνουμε τους ίδιους χειρισμούς που αναφέρονται πιο πάνω.

Έτσι μέσα στην αρχή μας κυψέλη θα έχουμε δυο μελίσσια: Το ένα με ένα τουλάχιστον πλαίσιο γόνου την μάνα και τον ανάλογο πληθυσμό, το δε άλλο, το ορφανό, με τέσσερα τουλάχιστον πλαίσια γόνου, όπου τα δυο τουλάχιστον θα έχουν όμορφα κελιά αντικατάστασης.

Την ένατη μέρα από την καταστροφή των βασιλικών κελιών, χωρίζουμε τα δυο μελίσσια,, αφήνοντας μέσα στην κυψέλη εκείνο που έχει μάνα και τοποθετώντας το άλλο σε δυο νέες ενεργειακές κυψέλες, αφού χωρίσουμε ακριβοδίκαια το περιεχόμενό του (γόνο, βασιλικά κελιά, τροφές και πλαίσια).

Ο εναλλακτικός αυτός χειρισμός έχει το πλεονέκτημα πως καθυστερούμε 12 μέρες πριν κάνουμε τον χωρισμό, οπότε τις κρίσιμες εκείνες μέρες του Μάρτη, το ένα μελίσσι θα ζεσταίνει το άλλο. Από την άλλη βέβαια η ενέργεια που θα λαμβάνουν από τον ήλιο τα μελίσσια θα είναι η μισή, σε σχέση με τον πρώτο χειρισμό που ο χωρισμός είναι άμεσος σε δυο κυψέλες.. Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτού του χειρισμού, είναι ότι τα βασιλικά κελιά που θα δημιουργηθούν θα είναι αντικαταστάσεως και κατά τεκμήριο καλύτερα από τα ορφάνιας του πρώτου χειρισμού. Ο αντίλογος όμως σε αυτό μπορεί να είναι πως με τη μέθοδό μας αντικαθιστούμε κάθε χρόνο τη μάνα, οπότε ίσως αυτό να μην έχει τόσο μεγάλη σημασία!

Από την άλλη, υπάρχει και ένα μειονέκτημα του εναλλακτικού αυτού χειρισμού! Το μοίρασμα των εξωτερικών μελισσών δεν μπορεί να γίνει με τόσο ελεγχόμενο τρόπο, όσο γίνεται στον πρώτο χειρισμό, που περιγράφουμε πιο πάνω.

Η επιλογή εν τέλει, του ενός η του άλλου τρόπου, έχει να κάνει περισσότερο με τις καιρικές συνθήκες του τόπου, όπου γίνονται αυτοί οι χειρισμοί. Αν σε μια περιοχή ο Μάρτης είναι ήπιος και η ηλιοφάνεια του μεγάλη (νότια πεδινή Ελλάδα, νησιά, Κρήτη κλπ), τότε θα πρέπει να προτιμήσουμε την πρώτη λύση του άμεσου χωρισμού. Αν συμβαίνει το αντίθετο, θα ήταν καλύτερα να πάμε στην δεύτερη λύση. ]

 

Τροφοδοτούμε και τα τρία μελίσσια με ένα κιλό ζαχαροζύμαρου το καθένα και επαναλαμβάνουμε τη τροφοδοσία κάθε 15 μέρες, προσθέτοντας παράλληλα κτισμένα ή άκτιστα πλαίσια σε όλα τους, έως ότου κρίνουμε ότι αυτά έχουν αποκτήσει την κρίσιμη εκείνη μάζα μελισσών που θα τα βοηθήσει να συνεχίσουν την ανάπτυξή τους από μόνα τους, σε σχέση πάντα με την υπάρχουσα ανθοφορία. Στόχος μας είναι: πριν να τελειώσει ο Μάης, οι μεν δύο παραφυάδες (Α2) και (Α3) να έχουν συγκροτηθεί σε παραγωγικά μελίσσια (να έχουν δεκαρίσει δηλαδή και να έχουν από έξι τουλάχιστον πλαίσια γόνου), το δε (Α1) να έχει μέχρι τότε δεχθεί και δεύτερο πάτωμα και να έχει πάνω από δέκα πλαίσια γόνου.(σχήμα 5).

Το στόχο μας αυτόν τον πετυχαίνουμε, όχι μόνο μέσω της τροφοδοσίας, αλλά, όπως ήδη έχουμε πει, και με την βοήθεια που μας προσφέρει η Ενεργειακή Κυψέλη, μέσω της μετακίνησης των εσωτερικών πλαισίων μεταβολής πάχους αυτής, στην ανάλογη κάθε φορά θέση, όπως ορίζονται στις πληροφορίες της Ενεργειακή Βιοκλιματιζόμενη Κυψέλη.

Με τους χειρισμούς αυτούς έχουμε χωρίσει το αρχικό μελίσσι στα τρία, που σημαίνει ότι για τρεις ολόκληρους μήνες τα άτομα της βαρρόα που αρχικά υπήρχαν στο μελίσσι (Α), έχουν διαμοιραστεί στα τρία, όπου τα 2/3 αυτών θα σταματήσουν να αναπαράγονται για ένα τουλάχιστον μήνα (όσο θα χρειαστούν οι δυο ορφανές παραφυάδες μας, Α2 και Α3, να αποκτήσουν γονιμοποιημένη μάνα). Από την άλλη, για δυο περίπου μήνες έχουμε τρεις βασίλισσες να γεννάνε αντί της μιας που θα είχαμε αν δεν είχαμε προβεί σε αυτές τις ενέργειες. Αυτό, πέρα από την δημιουργία μεγάλων πληθυσμών μελισσών, που είναι πάντα το ζητούμενο στη μελισσοκομία, ανατρέπει δραματικά και τη πληθυσμιακή σχέση μεταξύ των μελισσών και της βαρρόα, λόγω της σαφούς υπεροχής των πρώτων έναντι των δεύτερων, όσον αφορά τον ρυθμό αναπαραγωγής τους. Ένας ακόμα παράγοντας, απόλυτης, αυτή τη φορά, μείωσης των ατόμων της βαρρόα, είναι το γεγονός πως για τρεις ολόκληρους μήνες – όσο δηλαδή διαρκεί ο χωρισμός των μελισσιών -- υπάρχουν τριπλάσιες πιθανότητες να πέσουν αυτά στο χώμα από τους διάτρητους - αντιβαρρόα πάτους των τριών Ενεργειακών Κυψελών, κατά τις φάσεις της μεταπήδησής τους από μέλισσα σε μέλισσα ή και από μέλισσα σε κελί, από ότι θα είχαν αν το αρχικό μελίσσι παρέμενε αδιαίρετο σε μια κυψέλη.

Δέκα μέρες πριν τη μεγάλη ανθοφορία-στόχο (για παράδειγμα, στο πρώιμο θυμάρι αυτό γίνεται, ανάλογα με την περιοχή και τις καιρικές συνθήκες, γύρω στις 25 Μαΐου), ενώνουμε τα τρία μελίσσια μας (Α1), (Α2) και (Α3), χωρίς αναζήτηση βασίλισσας, βάζοντας κάτω ή το (Α2) ή το (Α3), ανάλογα πιο κρίνουμε πως έχει την καλύτερη βασίλισσα και τοποθετούμε τα άλλα από πάνω, παίρνοντας τις σχετικές προφυλάξεις (φύλο εφημερίδας κ.λ.π) όπως ορίζει η μελισσοκομική πρακτική, χωρίς την παρεμβολή Βασιλικού Διαφράγματος. (σχήμα 6).

Παράλληλα φροντίζουμε να έχουμε διάπλατα ανοιχτή τη πόρτα της κάτω κυψέλης, αφού από εκεί θα εξυπηρετείται ο μεγάλος αυτός πληθυσμός του τετραόροφου συγκροτήματος.

Η συνένωση αυτή πραγματοποιείται φυσικά επί τόπου, αν ασκούμε στατική μελισσοκομία, ή στο τόπο ανθοφορίας, αν κάνουμε νομαδική μελισσοκομία. Στην πρώτη περίπτωση, το συγκρότημα αυτό το βάζουμε, για ευνόητους λόγους, στη θέση που ήταν η μεσαία κυψέλη πριν την συνένωση (στο παράδειγμά μας η Α3).

Από τη συνένωση αυτή θα επικρατήσει η νεότερη και καλύτερη Βασίλισσα, ενώ οι άλλες θα εξαφανιστούν.

Από κάθε τέτοια συνένωση θα προκύψει ένα μελίσσι με πολύ μεγάλο πληθυσμό, στον οποίο θα έχει επικρατήσει η μια νέα βασίλισσα, συνήθως αυτή που θα έχουμε βάλει κάτω. Αυτός όλος ο πληθυσμός θα εργαστεί για συλλογή μελιού, το οποίο μάλιστα και θα αποταμιεύσει, αφού δεν θα υπάρχει, παρά ελάχιστος γόνος από μια μόνο μάνα (μερικό μπλοκάρισμα του γόνου), άρα ούτε τάισμα πολύ γόνου θα χρειάζεται, μα ούτε και εσωτερικές μέλισσες για τη φροντίδα του θα απαιτούνται.

Αν τώρα, επιθυμούμε να αυξήσουμε τα μελίσσια μας, αναζητάμε την μια από τις δυο νεαρές βασίλισσες των παραφυάδων μας (έστω της Α2) και τη βάζουμε, μαζί με ένα  πλαίσιο πολύ φρέσκου γόνου και μικρης έκτασης, αφού τινάξουμε τις μέλισσες που έχει πάνω του, σε μια άδεια Ενεργειακή Βιοκλιματιζόμενη Κυψέλη (Α4) την οποία τοποθετούμε στη θέση που βρισκόταν η παραφυάδα Α2 έως τη στιγμή της συνένωσης της με την Α3 και την Α1. Στην ίδια αυτή κυψέλη τοποθετούμε και ένα πλαίσιο με γύρη- μέλι και δυο- τρία κτισμένα και άκτιστα πλαίσια. Οι εξωτερικές μέλισσες της παραφυάδας Α3, σε συνδυασμό με την επερχόμενη ανθοφορία του θυμαριού, θα βοηθήσουν το νέο μας μελισσάκι με την νεαρή μάνα, να συγκροτηθεί σε παραγωγικό μελίσσι πολύ γρήγορα. Σε αυτό θα συμβάλει φυσικά και η Ενεργειακή Βιοκλιματιζόμενη Κυψέλη, μα και οι χειρισμοί που θα κάνουμε (πρόσθεση πλαισίων κ.λ.π). Από την άλλη μεριά, οι εξωτερικές μέλισσες της παραφυάδας Α3 δεν θα λείψουν, παρά ελάχιστα, από το συγκρότημα της συνένωσης, αφού έτσι και αλλιώς, η πλούσια συλλογή θυμαρίσιου μελιού που αναμένουμε δεν βασίζεται τόσο σε αυτή τη γενιά των μελισσών, όσο στις επόμενες.

Από την άλλη μεριά, αυτό το νέομελίσσι θα είναι εντελώς απαλλαγμένο από βαρρόα, αφού όλα του τα "συστατικά", δηλαδή η βασίλισσα, οι εξωτερικές μέλισσες και ο ελάχιστος φρέσκος γόνος δεν έχουν βαρρόα.

Λίγες μέρες αφού θα έχει τελειώσει η ανθοφορία αυτή (έστω μέσα Ιουλίου), αφαιρούμε και τρυγάμε τα τρία πάνω πατώματα, τινάζοντας τις μέλισσες στο κάτω, το οποίο έχει μεν βασίλισσα που όμως, λόγω συνθηκών, έχει ελαττώσει τις γέννες της. Στη περίπτωση που η μάνα έχει επεκτείνει το γόνο της στους πάνω ορόφους και υπάρχουν κάποια πλαίσια με ανάμεικτα μέλια και γόνους, κάνουμε τον εξής χειρισμό: Μαζεύουμε τα πλαίσια που έχουν μόνο μέλια  και αφήνουμε το μελίσσι με δυο πατώματα.

Τα πλαίσια που έχουν γόνο τα τοποθετούμε στο πάνω πάτωμα και τινάζουμε όλες τις μέλισσες που αυτά περιέχουν στο κάτω. Στο κάτω πάτωμα βάζουμε 2 κτισμένα (στη μέση), 4 άκτιστα (ανά δυο, δεξιά-αριστερά) και 4 με γύρες και μέλια, ανά δύο, στις άκρες και τοποθετούμε ΒΔ ανάμεσα στα πατώματα (κάτω σχήμα).

Σε 18-20 μέρες, επιθεωρούμε το μελίσσι, και τρυγάμε το πάνω πάτωμα, αφού τινάξουμε τις μέλισσες του στο κάτω.
Από το κάτω, αφαιρούμε τα δυο κτισμένα πλαίσια με όσο γόνο έχουν πάνω τους, αλλά και τα τέσσερα άκτιστα, και στη θέση τους βάζουμε κτισμένα άδεια πλαίσια.
Τροφοδοτούμε διεγερτικά. Το μελίσσι αυτό είναι "καθαρό" από Βαρρόα!!!
 
{Εναλλακτικά, αν κάνουμε νομαδική μελισσοκομία, μπορούμε να πάμε το διώροφο αυτό μελίσσι σε μια φθινοπωρινή ανθοφορία (πεύκο), όπου θα το αφήσουμε εκεί μέχρις εξαντλήσεως χωρίς φυσικά να κάνουμε τους τελευταίους "αντιβαρρόα" χειρισμούς (σε αυτή την περίπτωση θα έχουμε φροντίσει να έχουμε δημιουργήσει το νέο μελίσσι Α4, προς αντικατάστασή του, όταν κάναμε την συνένοση των μελισσιών, έτσι όπως την περιγράφουμε πιο πάνω).}

 

Η μέθοδος αυτή που περιγράψαμε προσφέρει τα εξής πλεονεκτήματα:

  1. Ανανέωση κάθε χρόνο της Βασίλισσας, χωρίς την αναζήτηση αυτής.
  2. Διαχείμαση μικρού σχετικά αριθμού μελισσιών σε σχέση με το μέγεθος της εκάστοτε εκμετάλλευσης με την μικρότερη δυνατή κατανάλωση τροφών.
  3. Ελαχιστοποίηση των απωλειών του χειμώνα.
  4. Πρόληψη της φυσικής σμηνουργίας.
  5. Εξίσωση δύναμης μελισσιών χωρίς ανοίγματα, καπνίσματα και μεταφορές πλαισίων γόνου με τους χειρισμούς της «φάλαγγας» και του «μπαλαντέρ».
  6. Δημιουργία πανίσχυρων, υγιών μελισσιών με μεγάλους πληθυσμούς.
  7. Μεγάλη παραγωγή μελιού της κύριας ανθοφορίας, ακόμα και σε μέτριες χρονιές.
  8. Απόσυρση του 75% των κυψελών του μελισσοκομείου για πέντε μήνες, άρα και μεγάλος διαθέσιμος χρόνος για την συντήρηση και απολύμανση αυτών.
  9. Αν αυτός είναι ο στόχος μας, πετυχαίνουμε αύξηση της δύναμης του μελισσοκομείου μας.
  10. Τέλος, τη δυνατότητα παραγωγής μελιού και λοιπών μελισσοκομικών προϊόντων κρυστάλλινης καθαρότητας και κατά συνέπεια μεγάλης εμπορικής αξίας, γεγονός που μας αποζημιώνει, και με το πάρα πάνω, για την «παραχώρηση» στις μέλισσες της φθινοπωρινής συλλογής μελιού.

 

                                                                                                                                                                

 

                         


Εγγραφή στο Newsletter μας



Σύνδεση