Προμελισ

Προτυπα Μελλισοκομεια

Επαγγελματίας Μελισσοκόμος: Οι τρεις σημαντικότερες προϋποθέσεις για να πετύχουμε.

Το ερώτημα για το ποίες είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος πετυχημένος μελισσοκόμος, είναι κάτι που απασχολεί τον κάθε νέο, κυρίως, που μπαίνει στον κλάδο.

Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, που η οικονομική κρίση έχει λάβει τις διαστάσεις που όλοι βιώνουμε και που η ανεργία έχει εκτοξευτεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα, πολλοί είναι εκείνοι που η λύση της ενασχόλησής τους με τη μελισσοκομία τους φαίνεται πολύ ελκυστική.

Με το θέμα αυτό έχουν ασχοληθεί και έχουν γράψει, κατά καιρούς, πολλοί άνθρωποι του χώρου μας, και κάτι ανάλογο έχουμε κάνει και εμείς, όταν σε προηγούμενες αναρτήσεις μας επισημαίναμε τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει πετυχημένος μελισσοκόμος - βλέπε άρθρο μας «Ο ιδανικός μελισσοκόμος».

Ξαναφέρνουμε σήμερα το θέμα αυτό στην επικαιρότητα, έπειτα από ερώτηση που μας έκανε κάποιος πατέρας που μας επισκέφθηκε στο περίπτερό μας, στο 6ο Φεστιβάλ Μελιού.

«Ο γιος μου από εδώ...» είπε ο πατέρας και μας έδειξε τον γιο του, που ήταν ένα συμπαθέστατο παλικάρι γύρω στα είκοσι «θέλει να ασχοληθεί με τη μελισσοκομία. Εσείς τι μας συμβουλεύεται? Έχει προοπτικές αυτό το επάγγελμα, γιατί ακούγονται διάφορα?»

Του απαντήσαμε αυτό ακριβώς που πιστεύουμε: Ότι κάτω από κάποιες προϋποθέσεις έχει προοπτικές, παρά τα προβλήματα και τις μέτριες σοδιές των τελευταίων χρόνων.

«Έχω διαβάσει ότι πρέπει να υπάρχει αγάπη προς τις μέλισσες, να έχει γίνει τεστ αλλεργίας, ότι χρειάζεται αρκετή γνώση, κάμποση εμπειρία και ότι πρέπει στην αρχή να γίνουν προσεκτικά βήματα.», μου ξαναείπε και συνέχισε με την ερώτηση: «Εσάς ποια είναι η γνώμη σας για όλα αυτά, γιατί εγώ νομίζω πως θα ήταν καλύτερα να ξαναδώσει στο Πανεπιστήμιο?»

Σε ποια σχολή τον ρωτήσαμε , χωρίς να πάρουμε απάντηση...

«Πέστε μου τις τρεις βασικότερες προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος πετυχημένος μελισσοκόμος!» μας ξαναρώτησε επιτακτικά, αγνοώντας πως περιμέναμε κάποια απάντησή του – προφανώς δεν γνώριζε ούτε ο ίδιος.

Η κίνηση εκείνη την ώρα στην έκθεση ήταν πολύ μεγάλη, κόσμος πήγαινε και ερχόταν, οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή και δεν είχαμε την δυνατότητα ούτε να σκεφτούμε μα ούτε και να συνεχίσουμε απερίσπαστοι τη συζήτηση. Παρακαλέσαμε λοιπόν τους δυο συνομιλητές μας να κάνουν μια βόλτα και να επανέλθουν αργά το μεσημέρι, που πιστεύαμε πως θα έκοβε η κίνηση, για να συνεχίσουμε τη συζήτηση. Η κίνηση όμως δεν έκοψε καθόλου, ο κόσμος συνέχιζε να κατακλύζει τα περίπτερα, αλλά ούτε και οι δυο συνομιλητές μας ξαναφάνηκαν.

Το ερώτημα όμως που μας είχε θέσει ο προβληματισμένος πατέρας στριφογύριζε για πολλές ώρες στο μυαλό μας!

Δηλαδή, από όλα αυτά που λέγονται και ακούγονται, τι έχουμε να απαντήσουμε στην ερώτηση:

Ποιες είναι οι τρεις κυρίαρχες και βασικότερες προϋποθέσεις για να γίνει κάποιος πετυχημένος μελισσοκόμος?

Στη συνέχεια παραθέτουμε, με σειρά σπουδαιότητας, τις προϋποθέσεις αυτές που είναι, κατά τη γνώμη μας, οι πιο σημαντικές.

Πρώτη βασική προϋπόθεση: Η ύπαρξη οικονομικών πόρων.

Οι περισσότεροι από εμάς τους «εξοικειωμένους» με τη μελισσοκομία, βάζαμε πάντα την αγάπη για τις μέλισσες πρώτη και πάνω από όλες τις άλλες προϋποθέσεις.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα? Είναι η αγάπη αρκετή για να ξεπεράσει αντιξοότητες, αστοχίες και προβλήματα, αν δεν υπάρχουν οι οικονομικοί πόροι? Κατά τη γνώμη μας όχι, δεν είναι αρκετή!

Εδώ δεν είναι αρκετή για τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, θα είναι αρκετή για τις σχέσεις ανθρώπων και μελισσών?

Οι νέοι μελισσοκόμοι που ξεκινούν χωρίς να έχουν την οικονομική υποστήριξη κάποιου τρίτου, όπως επιχορήγηση από τους γονείς τους ή μέρος από την σύνταξη του παππού, για παράδειγμα ή χωρίς να έχουν εξασφαλίσει τα προς το ζην με κάποια άλλα εισοδήματα, όπως παράπλευρη εργασία για παράδειγμα, γρήγορα θα απογοητευτούν και θα τα παρατήσουν. Βλέπετε η μελισσοκομία δεν μπορεί να τους προσφέρει κάποιο σοβαρό εισόδημα προκειμένου να μπορέσουν να ζήσουν από αυτή, τα 2-3 τουλάχιστον πρώτα χρόνια της ενασχόλησης τους.

Θα έλεγα λοιπόν στον πατέρα του νεαρού πως, αν η επιλογή να γίνει μελισσοκόμος ο γιος του ανήκει στον ίδιον, αν το έχει πιστέψει αυτό και αν το επιθυμεί βαθιά, τότε ναι να τον βοηθήσει να ασχοληθεί με τη μελισσοκομία. Θα του έλεγα όμως ακόμα πως θα πρέπει να τον υποστηρίξει οικονομικά. Θα πρέπει να του διαθέσει τα ίδια χρήματα για το ίδιο χρονικό διάστημα που θα του διέθετε και στην περίπτωση που ο νεαρός αποφάσιζε να ξαναδώσει στο πανεπιστήμιο, για να σπουδάσει (αλήθεια τι να σπουδάσει και με τι προοπτικές?).

Ολοκληρώνοντας, να επισυνάψουμε επιγραμματικά πως η πρώτη και βασική προϋπόθεση για να πετύχει κάποιος στη μελισσοκομία, είναι να δώσει την ευκαιρία στον εαυτό του να «ψηθεί» καλά μαζί της για 2-3 χρόνια, βάζοντας το οικονομικό αποτέλεσμα σε δεύτερη μοίρα. Τότε μόνο θα μπορέσει να μάθει όλα της τα μυστικά, να διδαχτεί από τα λάθη του και να την κατακτήσει! Αυτό όμως για να συμβεί, προϋποθέτει οικονομική ανεξαρτησία, για όλο αυτό το διάστημα, όπως το ακριβώς το αναφέρουμε και πιο πάνω.

Δεύτερη βασική προϋπόθεση: Αγάπη για τις μέλισσες και εξοικείωση μαζί τους.

Μοιραία, η αγάπη για τις μέλισσες είναι η δεύτερη σημαντικότερη προϋπόθεση για να καταφέρει κάποιος να γίνει πετυχημένος μελισσοκόμος.

Όπως όμως υποστήριζε και κάποιος γνωστός κοινονιοψυχολόγος, δεν μπορούμε να αγαπήσουμε πραγματικά κάτι ή κάποιον, αν προηγουμένως δεν το γνωρίσουμε καλά. Επομένως όταν μιλάμε για αγάπη προς τις μέλισσες, εννοούμε αγάπη που θα έχει προέλθει ύστερα από βαθιά κατανόηση της βιολογίας της, της συμπεριφοράς της, του κοινωνικού της μοντέλου και της συνεισφορά της πάνω στη γη.

Για να είναι πλήρης και σταθερή αυτή η αγάπη, χρειάζεται ακόμα η απόλυτη εξοικείωση μαζί της, η απαλλαγή από κάθε συναίσθημα φοβίας και η βεβαιότητα πως το υπέροχο, αλλά άγριο, αυτό πλάσμα δεν μπορεί να μας βλάψει – αναφερόμαστε στις πιθανές αλλεργίες φυσικά.

Τρίτη βασική προϋπόθεση: Η δεξιότητα σε χειρο-τεχνικές εργασίες.

Όση αγάπη για τις μέλισσες και να έχει κάποιος, δεν θα καταφέρει ποτέ να γίνει ολοκληρωμένος μελισσοκόμος και να καταξιωθεί στο κλάδο της μελισσοκομίας, αν δεν είναι ή δεν προσπαθήσει να γίνει, ο τύπος του χρυσοχέρη, όπως έλεγαν οι παλιότεροι. Αυτός δηλαδή που δεν θα «κωλώσει» πουθενά όπως λένε οι νεώτεροι.

Με άλλα λόγια θα πρέπει να είναι έτοιμος να ασχοληθεί με όλο το φάσμα των χειρωνακτικών εργασιών, όπως κουβάλημα, ξυλουργικές εργασίες, στοκάρισμα, τρίψιμο, βάψιμο, κάρφωμα, βίδωμα, ευχέρεια σε εργαλεία χειρός και σε ελαφριά εργαλεία πάγκου, όπως τροχός, μέγκαινη, σέγα κλπ. Θα πρέπει ακόμα να μπορεί να ξεπεράσει «δύσκολες» καταστάσεις και να δείχνει ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και εφευρετικότητα στην αντιμετώπιση απρόοπτων συμβάντων. Δηλαδή με άλλα λόγια, θα πρέπει να είναι πολυμήχανος!

Αυτό φυσικά δεν το έχουν έμφυτο όλοι οι άνθρωποι, αλλά είναι μια «δεξιότητα» που μπορεί να αποκτηθεί, αν υπάρχει πολύ αγάπη για αυτό που κάνουμε, ο διαθέσιμος χρόνος και η ανάλογη προσπάθεια.

Κλείνοντας το σημερινό μας άρθρο, θα θέλαμε να πούμε στον πατέρα που μας επισκέφθηκε στην έκθεση και που έγινε αφορμή για να γραφτεί αυτό το άρθρο, πως θα τον συμβουλεύαμε να τα συζητήσει όλα αυτά με το παλικάρι του και αν αυτό εξακολουθήσει να θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με τη μελισσοκομία, να τον βάλει να διαβάσει - να διαβάσει πολύ, σαν να έδινε εξετάσεις στο πανεπιστήμιο.

Παράλληλα να του ζήταγε να παρακολουθήσει κάποια «σοβαρά» σεμινάρια για αρχάριους. Οι δυο αυτές φάσεις θα έπαιρναν για να ολοκληρωθούν γύρω στους 4- 6 μήνες.

Στη συνέχεια, να τον έβαζε να «δουλέψει» δίπλα σε κάποιον παλιό μελισσοκόμο - αν προσφέρει αμισθί τις υπηρεσίες του, όλο και κάποιος θα βρεθεί να τον «προσλάβει» - ενώ παράλληλα θα μπορούσε να του αγοράσει και τα 5-6 πρώτα του μελίσσια. Η φάση αυτή θα έπαιρνε άλλους 8-10 μήνες.

Αφού θα έχει ολοκληρωθεί και αυτή η φάση και με την προϋπόθεση πως όλα θα πάνε κατ ευχή και ο νεαρός γιος του θα συνεχίσει να θέλει να γίνει μελισσοκόμος, τότε θα πρέπει να διαθέσει ένα αρχικό κεφάλαιο για να του αγοράσει τα πρώτα του 50-60 μελίσσια και τον βασικό εξοπλισμό που απαιτείται για την συγκρότηση μιας μικρής εκμετάλλευσης, και τον επόμενο χρόνο ένα ακόμα κεφάλαιο για να διπλασιάσει το μελισσοκομείο του.

Με βάση αυτό το πλάνο, βλέπουμε πως σε 2-2,5 χρόνια, αν όλα πάνε καλά, ο νεαρός μελισσοκόμος θα μπορεί να αποκτήσει τα πρώτα του σοβαρά εισοδήματα από τη μελισσοκομία, που ανάλογα με τη θέλησή του και με μια ακόμα βοήθεια από τον πατέρα του, τον επόμενο χρόνο θα καταφέρει να αυξήσει ακόμα περισσότερο τη δύναμη του μελισσοκομείου του και να γίνει οικονομικά εντελώς ανεξάρτητος.

Αυτός όλος ο κύκλος της μελισσοκομικής «ωρίμανσης» θα έχει στοιχίσει, από πλευράς χρόνου και χρήματος, όσο περίπου και οι σπουδές σε κάποιο πανεπιστήμιο, αλλά θα έχει ετοιμάσει έναν άξιο ικανό και αυτοδύμανο επαγγελματία μελισσοκόμο που, εκτός των άλλων, θα έχει κάνει το όνειρο της ζωής του πραγματικότητα και όχι έναν ακόμα μόνιμο άνεργο και χαμένο στο διάστημα πτυχιούχο!

Εγγραφή στο Newsletter μας



Σύνδεση