Προμελισ

Προτυπα Μελλισοκομεια

Μέθοδος Ντεμαρί : Του κόσμου ... τα μέλια!!

Από σήμερα θα αρχίσουμε την παρουσίαση μεθόδων εντατικής εκμετάλλευσης που εμπνεύστηκαν και εφάρμοσαν μερικοί από τους μεγαλύτερους μελισσοκόμους του παγκόσμιου στερεώματος. Τις μεθόδους που εκτίναξαν την παραγωγή του μελιού στα ύψη και που μετέτρεψαν την μελισσοκομία από μια απλή εμπειρική ενασχόληση σε μια «πραγματική επιστήμη», όπως αναφέραμε και πάλι σε προηγούμενο άρθρο μας.

Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με τη μέθοδο Ντεμαρί, την μέθοδο που χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη, οι μελισσοκόμοι όλου του κόσμου!

Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα, κυρίως για την πρόσληψη της σμηνουργίας, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που αυτή εμφανίζεται έντονα, και μόνο μια παραλλαγή αυτής μπορεί να θεωρηθεί και σαν μέθοδος εντατικής συλλογής μελιού.

Επειδή όμως το θέμα αυτό ξεφεύγει από αυτή τη σειρά των παρουσιάσεων (η αντιμετώπιση της σμηνουργίας θα αποτελέσει μια άλλη νέα ενότητα παρουσιάσεων, στο μέλλον), σήμερα θα κάνουμε μια μικρή παρασπονδία, και θα αναφερθούμε μόνο στην εκδοχή εκείνη της μεθόδου που εκτός από την πρόληψη της σμηνουργίας, συμβάλλει και στην αύξηση της παραγωγής μας.

Νωρίς την άνοιξη, για τη χώρα μας μέσα στο Μάρτη, ανάλογα με την περιοχή, πάμε στο μελίσσι μας (Πάτωμα Α) που πρέπει να έχουμε φροντίσει να έχει διαχειμάσει σε κατάλληλη τοποθεσία και να έχει δεκαρίσει, έχοντας φυσικά και τα ανάλογα πλαίσια γόνου, και κάνουμε τους εξής χειρισμούς:

Σηκώνουμε την κυψέλη αυτή (Α) από τη βάση της και στη θέση της τοποθετούμε μια κυψέλη (Πάτωμα Β) με οκτώ ή εννέα άδεια πλαίσια κηρήθρας, κατά προτίμηση όλα κτισμένα ή τουλάχιστον όσο μπορούμε περισσότερα απ αυτά! Βρίσκουμε τη βασίλισσα του μελισσιού μας Α και την τοποθετούμε μαζί με το πλαίσιο πάνω στο οποίο βρίσκεται, τις μέλισσες και το γόνο φυσικά που αυτό έχει, μέσα στην κυψέλη Β. Αν έχουμε τα περιθώρια και το κρίνουμε σκόπιμο, μεταφέρουμε από την Α στην Β και ένα ακόμα πλαίσιο με γόνο, για να μην καθυστερήσει υπερβολικά η ανασυγκρότηση του μελισσιού της κυψέλης Β.

Πάνω από την κυψέλη Β τοποθετούμε βασιλικό διάφραγμα, πάνω από αυτό μια άδεια κυψέλη Γ με δέκα ανάμεικτες (χτισμένες και άχτιστες) κηρήθρες και πάνω από αυτό την κυψέλη Α, στην οποία δίνουμε μια ή δυο κενές κηρήθρες, ανάλογα με πόσες της έχουμε αφαιρέσει, σύμφωνα με τους προηγούμενους χειρισμούς. Ακόμα φροντίζουμε να της δημιουργήσουμε μια ξεχωριστή, δική της μικρή είσοδο.

Το μελίσσι μας τώρα έχει τη μορφή του πιο κάτω σχήματος 1.

Τι αποτέλεσμα έχουν όλα αυτά! Η μάνα στο κάτω πάτωμα Β συνεχίζει τις γέννες της και αρχίζει την σταδιακή ανασυγκρότηση του μελισσιού της. Στο τρίτο πάτωμα Α, το μελίσσι έχοντας αποκοπεί από τις φερομόνες της μάνας, λόγω της παρεμβολής του ενδιάμεσου πατώματος Γ, δημιουργεί βασιλικά κελιά και μάλιστα αντικαταστάσεως, που θεωρούνται τα καλύτερα! Σε ένα μήνα περίπου, η νέα μάνα που θα δημιουργηθεί εκεί θα αρχίσει να γεννάει και το μελίσσι αυτό θα πάρει γρήγορα τα πάνω του, αφού έχει όλες τις προϋπόθεσης για κάτι τέτοιο. Την ιδιαίτερη είσοδο στο πάνω πάτωμα Α την δημιουργούμε για την εξυπηρέτηση των κηφήνων και της βασίλισσας, που σαν μεγαλόσωμα άτομα, σε σχέση με τις εργάτριες, δεν μπορούν να περάσουν μέσα από το βασιλικό διάφραγμα.

Από το σημείο αυτό, και στη συνέχεια, μπορούν να γίνουν όσες παραλλαγές μπορεί να επινοήσει ο κάθε έμπειρος μελισσοκόμος, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της περιοχής του, την ανθοφορία στόχο που κυνηγάει κλπ.

Μια καλή παραλλαγή της μεθόδου, που θα εξυπηρετούσε, εκτός από την πρόληψη της σμηνουργίας, και τη δημιουργία μεγάλου πληθυσμού, και την αυτόματη ανανέωση της μάνας, και τον περιορισμό του γόνου κατά την εποχή της μεγάλης ανθοφορίας-στόχου, όπως το θυμάρι, για παράδειγμα είναι αυτή που ακολουθεί.

Αφήνουμε το μελίσσι μας με τις δυο μάνες να αναπτυχθεί κανονικά και δέκα μέρες πριν την έναρξη της ανθοφορίας του θυμαριού, κατεβάζουμε το πάνω πάτωμα Α στην κάτω θέση του τριώροφου συγκροτήματος, βάζουμε από πάνω του το πάτωμα Β που περιέχει γόνο και την παλιά βασίλισσα και στη συνέχεια, πάνω απ αυτό, τοποθετούμε το πάτωμα Γ, η και ένα ακόμα πάτωμα Δ με κενές κηρήθρες, αν το κρίνουμε σκόπιμο. Δεν παρεμβάλουμε βασιλικό διάφραγμα αλλά φροντίζουμε η ένωση να γίνει με προφυλάξεις, όπως η χρήση εφημερίδας.

Το μελίσσι μας τώρα έχει τη μορφή του σχήματος 2.

Οι δυο βασίλισσες θα ρυθμίσουν μόνες τους τις διαφορές τους και τις περισσότερες φορές θα επικρατήσει αυτή του κάτω πατώματος Α, που είναι και η νεώτερη.

Όταν σε δέκα μέρες θα αρχίσει η ανθοφορία που θυμαριού, θα υπάρχει σχετικά λίγος ανοιχτός γόνος μέσα στο μεγάλο αυτό μελίσσι μας, σε σχέση με τον μεγάλο πληθυσμό των μελισσών.

Μεγάλος πληθυσμός - λίγα στόματα για τάισμα, να λοιπόν η συνταγή της επιτυχίας, όπως έχουμε πει και γράψει πολλές φορές στο παρελθόν!!

Αυτή είναι μια παραλλαγή της μεθόδου Ντεμαρί, που στόχο έχει, εκτός από την πρόληψη της σμηνουργίας και την αυξημένη παραγωγή μελιού, χωρίς να σημαίνει ότι ο κάθε ένας από εμάς δεν μπορεί να κάνει τις διαφοροποιήσεις που νομίζει σκόπιμες για τις δικές του συγκεκριμένες ανάγκες και φυσικά τις ανθοφορίες της περιοχής του.

Εγγραφή στο Newsletter μας



Σύνδεση