Προμελισ

Προτυπα Μελλισοκομεια

Βιολικατισμός-Μελισσοκομία και Επιστήμη

Τι είναι βιοκλιματισμός?

Είναι η εκμετάλλευση των ήπιων μορφών ενέργειας (ήλιου και αέρα) προκειμένου να θερμανθεί ή να δροσιστεί ένας χώρος.

Τι σχέση υπάρχει μεταξύ μόνωσης και βιοκλιματισμού?

Με τη μόνωση, προσπαθούμε να εμποδίσουμε την εναλλαγή θερμότητας, μεταξύ ενός χώρου και του περιβάλλοντος, ενώ με τον βιοκλιματισμό να την προκαλέσουμε, όποτε εμείς το επιλέξουμε! 

Άρα οι μονωμένες κυψέλες δεν είναι βιοκλιματιζόμενες, ούτε μπορούν να δουλέψουν βιοκλιματιστικά, αλλά και οι απλές κυψέλες δεν μπορούν να δουλέψουν βιοκλιματιστικά, σε καμιά περίπτωση!

Επιστήμη και βιοκλιματιστικές κυψέλες

Από τις προηγούμενες ήδη δεκαετίες, πολλοί επιστήμονες και ερευνητικές ομάδες τόσο στη χώρα μας, όσο και στο εξωτερικό, έχουν κάνει πειράματα με διάφορους τύπους βιοκλιματιζόμενων κυψελών, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τα οφέλη αυτής της τεχνολογίας στην ανάπτυξη των μελισσιών.

Ενδεικτικά μπορούν να αναφερθούν τα εξής πειράματα.

 

Στην Ελλάδα:

Τα έτη 94-94-96 έγινε μια έρευνα για την εφαρμογή των ήπιων μορφών ενέργειας και του βιοκλιματισμού, στη μελισσοκομία, από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και τα Τεχνολογικά Ιδρύματα Πειραιά, με χρηματοδότηση του Υπουργείου Έρευνας και Τεχνολογίας.

Υπεύθυνοι του ερευνητικού προγράμματος ήταν οι επιστήμονες κ.κ Ανδρέας Θρασυβούλου του ΑΠΘ και Παναγιώτης Χαρώνης των ΤΕΙ Πειραιά

Τι έδειξαν τα πειράματα των Ελλήνων επιστημόνων για τις βιο/ζόμενες κυψέλες:

Έγιναν πειράματα για τρία συνεχόμενα χρόνια και συγκεκριμένα:

Το Χειμώνα - Άνοιξη των ετών 1994-5-6, όπου χρησιμοποιήθηκαν τρεις διαφορετικές κυψέλες που είχαν διαφορετικούς τύπους ενεργειακών πλευρών στα πατώματά τους (από τη μια πλευρά)

Οι μετρήσεις έδειξαν:                                              

Την Άνοιξη: Οι κυψέλες αυτές έδωσαν και τα τρία χρόνια, περισσότερο γόνο, που έφτασε ακόμα και το 60%, σε σχέση με τις απλές κυψέλες.

Καλοκαίρι - Φθινόπωρο των ετών 1995-6, όπου χρησιμοποιήθηκαν επίσης τρεις διαφορετικές κυψέλες με τρεις διαφορετικές «καμινάδες» απαγωγής θερμότητας.

Οι μετρήσεις έδειξαν:

Το Φθινόπωρο: Οι κυψέλες αυτές έδωσαν περισσότερο γόνο που έφτασε ακόμα και το 100%, σε σχέση με τις απλές κυψέλες.

Τα ποιο πάνω στοιχεία δημοσιεύτηκαν στα τεύχη 7-8-9 του 1997 της ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ.

Στο εξωτερικό:

Τα σχετικά πειράματα έγιναν από τρεις Ισραηλινούς επιστήμονες, στα παράκτια του Ισραήλ, τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2001.

Θα πρέπει να σημειώσουμε, πως οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν τους μήνες αυτούς στην περιοχή εκείνη, είναι ανάλογες με αυτές που επικρατούν στην Ελλάδα, δυο μήνες αργότερα περίπου, λόγω διαφοράς στο γεωγραφικό πλάτος των δυο χωρών. Με άλλα λόγια τα πειράματα αυτά θα είχαν ανάλογα αποτελέσματα αν γινόντουσαν στη χώρα μας το τρίμηνο Μάρτιο, Απρίλιο, Μάιο - την άνοιξη δηλαδή!

Οι τρεις Ισραηλινοί επιστήμονες θέλησαν να μελετήσουν την επίδραση της ηλιακής θέρμανσης πάνω στις μέλισσες και για να το πετύχουν αυτό έβαψαν κάποιες στάνταρ κυψέλες με σκούρο χρώμα (χωρίς να τους κάνουν καμιά άλλη αλλαγή-παρέμβαση) και τις έβαλαν κάτω από ένα κάλυμμα πολυαιθυλενίου – είναι το υλικό που χρησιμοποιούμε στα θερμοκήπια - με σκοπό να διαπιστώσουν με ποιο τρόπο επιδρά η έξτρα ηλιακή θερμική ενέργεια, στον πληθυσμό των μελισσών, στην αύξηση του γόνου και στην παραγωγή μελιού.

Τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν είναι πολύ εντυπωσιακά. Συγκεκριμένα βρήκαν ότι ο γόνος αυξήθηκε κατά 59% στις καλυμμένες κυψέλες του πειράματος, όταν στο ίδιο χρονικό διάστημα παρουσίασε μείωση κατά 8,4%, στις κυψέλες που δεν ήταν καλυμμένες.

Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, όσα μελίσσια ζούσαν σε κυψέλες που τα κάλυπτε το πολυαιθυλενίο και μπορούσαν με αυτό τον τρόπο να δουλέψουν ενεργειακά και να συγκεντρώσουν την ηλιακή θερμότητα, έδωσαν ± 20,8 κιλά μέλι / αποικία, ενώ όσα μελίσσια ζούσαν σε μη καλυπτόμενες κυψέλες, έδωσαν μόνο ± 10.2 κιλά μέλι / αποικία.

Αποδείχτηκε περίτρανα ότι οι υψηλότερες θερμοκρασίες που επικρατούσαν μέσα στις καλυπτόμενες κυψέλες κατά τη διάρκεια της ημέρας, οδήγησαν σε ταχύτερη αύξηση του γόνου, σε μεγαλύτερους πληθυσμούς μελισσών και σε πολύ μεγαλύτερη παραγωγή μελιού ανά μελίσσι – διπλάσια και πάνω!

Η μεγαλύτερη παραγωγή μελιού από τα μελίσσια του πειράματος που βρισκόντουσαν μέσα σε καλυμμένες κυψέλες και μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την ηλιακή ενέργεια, οφείλονται κατά κύριο λόγο στην ταχύτερη αύξηση του γόνου και στη δημιουργία μεγάλων πληθυσμών. Ακόμα, η αυξημένη θερμοκρασία γύρω από το γόνο, ίσως να υποβοηθάει να γίνονται αποδοτικότερα, διάφορες άλλες δραστηριότητες των εργατριών, όπως είναι η ωρίμανση του μελιού, για παράδειγμα.

Επίσεις, οι υψηλότερες θερμοκρασίες που επικράτησαν, κατά τη διάρκεια της ημέρας, μείωσαν τη θερμορυθμιστική δαπάνη ενέργειας από τις εργάτριες, που κινήθηκαν λιγότερο και έτσι μείωσαν την κατανάλωση τροφών. Όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος μειώνεται, για παράδειγμα, από τους 35 στους 10 ° C, η κατανάλωση οξυγόνου ανά εργάτρια αυξάνει από τα 4 στα 44 ml. οξυγόνου / γραμμάριο σωματικού βάρους / ώρα (Southwick, 1991).
Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι ακόμη και σε υποτροπικά κλίματα (όπως το κλίμα των μεσογειακών χωρών) κυψέλες που μπορούν να εκμεταλλευτούν την ηλιακή ακτινοβολία την άνοιξη συμβάλουν στη μεγαλύτερη εκτροφή του γόνου και, εν συνεχεία, στην υψηλότερη παραγωγή μελιού.

 http://www.apiservices.com/articles/us/solar_heating.htm

Συμπέρασμα:

Οι Ενεργειακές Βιοκλιματιζόμενες κυψέλες συντελούν στην ραγδαία ανάπτυξη

των μελισσιών, τόσο την άνοιξη, όσο και το φθινόπωρο!

 

 

 

Εγγραφή στο Newsletter μας



Σύνδεση